در سال 2002 ، هنگام ثبت منار جام در فهرست میراث جهانی ، در مسیر رودخانه ی هریرود به منار جام دیواری ساخته شد تا جلوی برخورد مستقیم آب را با این بنا بگیرد.اما اکنون پس از چند سال هریرود به تدریج ساحل جنوبی خود را تخریب کرده و بستر خود را به سمت دیوار ساخته شده گسترش داده است و در فصول بارندگی سطح آب بالا آمده و موجب تخریب بیشتر دیوار می شود.

سازمان یونسکو از تخریب منار جام ابراز نگرانی کرده و از دولت افغانستان خواسته است تا طرحی را برای حفظ این بنا به یونسکو ارائه دهند و اقدامات لازم را به عمل آورند تا روند تخریب تدریجی منار جام ، به ویژه در فصول بارندگی متوقف شود.

دکتر صادق مدبر ، معاون اداره ی امور ریاست جمهوری افغانستان با تاکید بر این که منار جام به مراقبت جدی نیاز دارد ، گفت :"دیواری که توسط سازمان فرهنگی یونسکو ایجاد گردیده در برابر طغیان آب نمی تواند مقاومت کند.ما در حال تهیه ی طرحی جامع به منظور حفظ این بنای جهانی هستیم."

وی همچنین از کمیته ای خبر داد که با همکاری سه نهاد وزارت دفاع ملی ، وزارت امور داخله و انکشاف شهری تشکیل شده است تا از محل بازدید کرده و پس از بررسی مشکلات بودجه ای را برای مرمت و نگهداری این بنا در نظر گیرند.

در دهه های 1960 و 1970 میلادی تعداد محدودی گردشگر از منار جام بازدید می کردند ، اما با شروع تهاجم شوروی از تعداد اندک بازدیدکنان پیشین نیز کاشته شد و غارت های پراکنده ای در این منطقه رخ داد. اما امروزه با تحولات پدید آمده ، آهسته آهسته به تعداد گردشگران منطقه افزوده می شود.